Kelebeğin Kaderi

YOKSA SİZ BAŞINIZA GELEN HER ŞEYİN TESADÜF OLDUĞUNU MU ZANNEDİYORSUNUZ? TESADÜF, TANRI'NIN KENDİNİ GÖSTERME ŞEKLİDİR."Günlerden bir gün küçük kozada minicik bir delik açıldı. O an kozayı seyretmekte olan adam, bedenini o minicik delikten dışarıya çıkarmak için çabalayıp duran ama onca çabaya rağmen bir arpa boyu yol alamayan kelebeğe çok acıyıp yardım etmeye karar verdi. Deliği genişleterek içinden çıkmasını sağladı. Ancak dışarı çıkan kelebeğin kanatları, bedenine oranla küçücük, kupkuru ve buruş buruştu. Şaşıran adam kelebeğin kanatlarının zamanla büyüyüp gelişeceğini umut ederek beklemeye başladı. Ama bu hiçbir zaman gerçekleşmedi. Çünkü hayat suyu kelebeğin bedeninden kanatlarına ancak kozadan çıkmak için çabaladıkça akabilirdi. Kelebek ömrünün geri kalanını, uçma hayalleri kurarak, kocaman bedeni ve küçücük kanatları ile sürünerek geçirdi. Hiç uçamadı. Adamın anlayamadığı, kelebeğin o küçücük delikten dışarı çıkmak için verdiği mücadelenin aslında onun için gerekli olduğu idi. Çünkü bu, kelebeğin kaderini gerçekleştirebilmesi için, içinden geçmesi gereken, Tanrı’nın bulduğu bir yoldu!"Modern dünya kahramanlarının sevmek, sevilmek, acı çekmek, ihanete uğramak ve kendini keşfedip kaderini gerçekleştirmek yolunda yaşadıkları yoğun ve sarsıcı bir macera Kelebeğin Kaderi. Tesadüflerin hayatı nasıl yönettiği ve aslında hiçbir şeyin tesadüf olmadığı, her insanın ve her deneyimin yaşam yolunda bir basamak olduğuna dair epik bir anlatı, bir modern zaman masalı...En derin acılarınıza başka bir gözle bakmaya, tüm yaşadıklarınızın nedenini keşfetmeye ve kozanızdan çıkmaya hazır mısınız? “İnsan aslında ne zaman ölür biliyor musun? İçindeki yaşam kıvılcımını kaybettiğinde.”“Hayat bazen insanların karşısına hiç beklemedikleri bir gerçekle çıkar ve onları o güne kadar üzerinde düşünmedikleri durumları düşünmeye zorlardı. Biz istediğimiz kadar plan yapıp duralım, bizden büyük bir sistem var işte hayatta.”“Kimbilir, belki de kalp acısına en iyi gelen şey bir çift anlayışlı gözle sıcak bir sohbettir.”“İnsan kalbinde ufacık da olsa eskinin izlerini taşıyorsa yeni birini alamaz içeri.”