Kibir ve Kendini Beğenmişlik;(Kitâbu Zemmi’l-Kibr ve’l-Ucb)

“Yeryüzünde böbürlenerek dolaşma. Çünkü sen (ağırlık ve azametinle) ne yeri yarabilir ne de dağlarla yükseklik yarışına girebilirsin.” (İsra Suresi, 37) İmam-ı Gazâlî’nin en büyük eseri olan İhyâu Ulûmi’d-Din, Müslümanlar için her dönem ilk akla gelen başvuru kaynağı olmuş ve bu esere büyük güven duyulmuştur. İhyâu Ulûmi’d-Din, dört ana bölümden ve her bölüm de onar konudan oluşmaktadır. İhyâu Ulûmi’d-Din içinde yer alan konuların her biri, eserin orijinal anlatımı asla bozulmadan, akıcı ve duru bir dil kullanılarak çevirisi yapıldı ve başlı başına birer kitap haline getirildi. İhyâu Ulûmi’d-Din’in üçüncü bölümü olan Helak Edici Şeyler Bölümü’nün dokuzuncu konusu Kibir ve Kendini Beğenmişlik hakkındadır. Kibir ve kendini beğenmişlik öldürücü virüs gibidir. Kibirlenen ve böbürlenen kişiler ise bu virüsten etkilenip hasta olmuş insanlardır. Allah (cc) katında bu hasletlere buğzedilir ve onlardan nefret edilir. Bunlar insanı helak edici en çirkin hasletlerdir. Bu eserde bu iki hastalığın ne olup ne olmadığı etraflı bir şekilde ele alındıktan sonra tedavi yöntemleri hakkında bilgi verilmektedir.